را در این پژوهش شرکت دادند و آزمودنی ها را به صورت تصادفی به گروه تجربی و شاهد تقسیم کردند. برنامه تمرینی آنها 7 هفته و هر هفته 2 جلسه بود و نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که تمرینات پلایومتریک – قدرتی موجب افزایش قدرت و توان نسبت به گروه شاهد می شود، برنامه ترکیبی نیز از لحاظ آماری تاثیر معنی داری بر بهبود متغیر های مورد نظر داشت (80).
توماس31 کی وهمکاران (2009) اثر دو نوع تمرین پلایومتریک را بر توان و چابکی بازیکنان جوان فوتبال بررسی کردند. بدین منظور 12 فوتبالیست نیمه حرفه ای را در آکادمی فوتبال مشغول بودند را به طور تصادفی در دو گروه پرش عمقی وپرش کانترمومنت قرار دادند. آزمودنی ها به مدت 6 هفته و هر هفته 2 جلسه به تمرین پرداختند. نتایج بدست آمده در دو دو گروه تمرینی، افزایش معنی داری در توان و زمان چابکی را نشان داد. بنا براین تمرینات پلایومتریک تاثیر معنی داری بر توان و چابکی بازیکنان فوتبال دارد (111).
می لیک32و همکاران (2008) در پژوهشی تاثیر تمرینات پلایومتریک را بر قدرت بازیکنان والیبال دانشکده افسری بررسی کردند. بدین منظور 46 نفر را به عنوان آزمودنی در دو گروه تجربی و شاهد تقسیم کردند. گروه تجربی به مدت 6 هفته و هر هفته 2 جلسه در نیمه دوم دوره مقدماتی آموزش سالیانه به تمرینات پلایومتریک پرداختند و گروه شاهد نیز تمرینات عادی والیبال را انجام دادند، نتایج نشان داد که قدرت در گروه تجربی نسبت به گروه شاهد افزایش معنی داری داشته است (93).
بران33 وهمکاران(2007)در پژوهشی تاثیر برنامه تمرینی پلایومتریک و با وزنه را بر قدرت اندام تحتانی، توان و توانایی پرش موزون دنسرهای دانشگاهی بررسی کردند. آزمودنی ها به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و یک گروه شاهد تقسیم شدند. که به مدت 6 هفته و هر هفته 2 جلسه به تمرین پرداختند، تعداد آزمودنی ها 17 نفر بودند که از آنها تست هایی شامل مهارت پریدن – قدرت و توان گرفته شد. نتایج بدست آمده بدین صورت بود که هیچ تفاوت معنی داری در توانایی پریدن، قدرت و توان در میان گروه های تجربی وجود نداشت. و هیچ تغییر معنی داری در گروه شاهد نیز دیده نشد(58).
مارکوویچ34 و همکاران (2007) تاثیر تمرینات پلایومتریک و سرعتی را بر روی سرعت 20 متر 60 دانشجوی پسر رشته تربیت بدنی مورد بررسی قرار دادند. دانشجویان به دو گروه تمرینی پلایومتریک و سرعتی و یک گروه شاهد به صورت تصادفی تقسیم شدند و به مدت 10 هفته و هر هفته 3 جلسه تمرین کردند. نتایج در گروه تمرینی پلایومتریک ، بهبود در اجرای 20 متر سرعت بود، اما از لحاظ آماری معنی دار نبود، همچنین در گروه تمرینی سرعتی تفاوت معنی داری نسبت به گروه شاهد و پلایومتریک به چشم خورد(87).
میلر35 و همکاران (2006)در پژوهشی تاثیر 6 هفته برنامه تمرینی پلایومتریک بر چابکی ورزشکاران بررسی کردند، در این پژوهش 28 نفر از دانشجویان به صورت داوطلبانه شرکت کردند و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و شاهد تقسیم شدند و به مدت 6 هفته و هر هفته 3 جلسه به تمرین پرداختند. نتایج پژوهش داد که تمرینات پلایومتریک تاثیر معنی داری بر چابکی آزمودنی ها داشت همچنین گروه تمرینی پلایومتریک در مقایسه با گروه شاهد افزایش معنی داری در چابکی نشان داد (92).
ذیدن36 و همکاران (2004) پژوهشی تحت عنوان تاثیر تمرین های پلایومتریک بر سرعت و پرش عمودی دانشجویان دادند. در این پژوهش 52 ورزشکار با میانگین سنی 22-19 سال را به دو گروه تجربی تقسیم کردند که گروه اول تمرینات را به صورت افقی و گروه دوم به صورت عمودی به مدت 8 هفته و هر هفته 2 جلسه دادند و از آنها آزمون های دوی سرعت 40 و 20 متر و پرش عمودی به دو صورت پیش و پس آزمون به عمل آمد که این مدل تمرینات تاثیر معنی داری بر متغیر ها ی وابسته داشت . اما بین شیوه تمرینی اختلاف معنی داری وجود نداشت(85).
کیلی لوک ود37 و همکاران (2004) اثر یک دوره برنامه تمرینی پلایومتریک را بر روی سرعت اسکیت بازان مبتدی بررسی کردند. در این پژوهش آزمودنی ها یک دوره برنامه تمرینی 4 هفته ای و هفته 2 جلسه ای را انجام دادند. از آزمودنی ها پیش و پس آزمون 40متر اسکیت سرعت به عمل آمد که نشان داد ، تمرینات پلایومتریک موجب بهبود قابل ملاحظه ای در زمان پیمودن مسافت سرعت 40 متر اسکیت بازان مبتدی می شود و تاثیر معنی داری بر سرعت اسکیت بازان دارد(82).
رایمر و سیلورت38 (2000) پژوهشی تحت عنوان تاثیر تمرینات پلایومتریک و سرعتی را بر سرعت 40 متر دانشجویان پسر انجام دادند. در این پزوهش 26 نفر از دانشجویان به مدت 8 هفته و هر هفته 2 جلسه به تمرین پرداختند که به صورت تصادفی به دو گروه تمرینی پلایومتریک و سرعتی تقسیم شدند.و نتایج نشان داد که تمرینات پلایومتریک تاثیر معنی داری بر سرعت 40 متر داشت، در گروه تمرینات سرعتی نیز زمان دوی 40 متر آنها کاهش یافته بود، اما تفاوت معنی داری بین دو گروه در اجرای دوی سرعت وجود نداشت(104).

جدول2-1. خلاصه پژوهش های داخلی
پژوهشگر
عنوان
پروتکل تمرینی
نتایج
آقا بابایی
1389
تاثیر سه روش تمرینی منتخب پلایومتریک، مقاومتی با وزنه و ترکیبی پلایومتریک -مقاومتی با وزنه بر توان انفجاری پا ، قدرت عضلانی و چابکی دختران تمرین کرده
6 هفته و هر هفته 2 جلسه
سه گروه تجربی و یک گروه شاهد
افزایش معنی دار در توان وقدرت و چابکی در هر 3 گروه
طاهری
گندمانی
1382
بررسی ومقایسه تاثیر تمرینات پلایومتریک و با وزنه بر سرعت دویدن و توان انفجاری ورزشکاران
8 هفته و هر هفته 2 جلسه
دو گروه تجربی و یک گروه شاهد
افزایش معنی دار در سرعت دویدن و توان در دو گروه تجربی
پوریا و
همکاران
1382
تاثیر تمرین های پلایومتریک بر قدرت – توان انفجاری و سرعت 60 متر دانشجویان غیر تربیت بدنی
8 هفته و هر هفته 3 جلسه
دو گروه تجربی و شاهد
افزایش معنی دار بر سرعت 60متر، توان انفجاری و قدرت در گروه پلایومتریک
رفیعی
1382
مقایسه و تاثیر تمرین های قدرتی و پلایومتریک بر زمان واکنش، زمان اجرا و چابکی دانشجویان پسر دانشگاه گیلان
7 هفته و هر هفته 2 جلسه
سه گروه پلایومتریک – مقاومتی و شاهد
افزایش معنی دار در زمان واکنش، زمان حرکت، زمان اجرا و چابکی
دانشمندی
1382
تاثیر تمرینات منتخب پلایومتریک بر توان بی هوازی ژیمناستیک کاران پسر 13 تا 14 ساله
8 هفته و هر هفته 2 جلسه
دو گروه تجربی و شاهد
افزایش معنی دار بر توان بی هوازی در گروه تجربی
رحیمی و
بهپور
2005
تاثیر تمرین های پلایومتریک- مقاومتی و ترکیبی روی توان و قدرت عضلانی
6 هفته و هر هفته 2 جلسه
سه گروه تجربی
افزایش معنی دار در توان بین دو گروه مقاومتی و پلایومتریک، بهبود قدرت در گروه مقاومتی نسبت به پلایومتریک
مقصودی
1379
تاثیر تمرین های پلایومتریک بر سرعت دریبلینگ در فوتبال و توان انفجاری ورزشکاران
8 هفته و هر هفته 2 جلسه
دو گروه تجربی و شاهد
افزایش معنی دار هر دو گروه در سرعت دریبلینگ
کرباسی
1378
تاثیر تمرین های پلایومتریک بر میزان چابکی – توان و انعطاف پذیری بازیکنان بدمینتون پسر 19-17 ساله
8 هفته و هر هفته 3 جلسه
دو گروه تجربی و شاهد
افزایش معنی دار در چابکی، توان، و انعطاف پذیری در گروه تجربی

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   تحقیق درمورد ANP، وب گاه ها، چند شاخصه

جدول2-2. خلاصه پژوهش های خارجی
کومار
2012
بررسی تاثیر تمرینات پلایومتریک و مقاومتی بر قدرت پسران تکواندو کار
6 هفته و هر هفته 2 جلسه
دو گروه تجربی و یک گروه شاهد
افزایش معنی داری بر قدرت در دو گروه تجربی
بین گروه کنترل و تجربی نیز اختلاف معنی داری دیده شد
جوسی وهمکاران
2010
تاثیر 7 هفته برنامه ترکیبی قدرتی و پلایومتریک بر بهبود برخی از توانایی های زیست حرکتی
7 هفته و هر هفته 2 جلسه
دو گروه تجربی و شاهد
افزایش معنی داری در قدرت و توان گروه تجربی نسبت به گروه کنترل دیده شد
توماس کی و همکاران
2009
اثر دو نوع تمرین پلایومتریک بر توان و چابکی بازیکنان جوان فوتبال
6 هفته و هر هفته 2 جلسه
دو گروه تجربی
افزایش معنی دار بر توان و چابکی در هر دو گروه تجربی
می لیک وهمکاران
2008
تاثیر تمرینات پلایومتریک بر قدرت بازیکنان والیبال دانشکده افسری
6 هفته و هر هفته 2 جلسه
دو گروه تجربی و شاهد
افزایش منی دار در قدرت گروه تجربی نسبت به گروه کنترل
بران وهمکاران
2007
تاثیر برنامه تمرینی پلایومتریک با وزنه بر قدرت، توان و توانایی پرش موزون دنسر های دانشگاهی
6 هفته و هر هفته 2 جلسه
دو گروه تجربی و یک گروه شاهد
افزایش معنی داری در قدرت، توان و توانایی پرش موزون در دو گروه تجربی مشاهده نشد
مارکوویچ همکاران
2007
تاثیر تمرینات پلایومتریک و سرعتی بر روی سرعت 20 متر دانشجویان رشته تربیت بدنی
10 هفته و هر هفته 3 جلسه
دو گروه تجربی و یک گروه شاهد
افزایش معنی دار در اجرای سرعت 20متر در گروه پلایومتریک دیده نشد. در گروه سرعتی نیز تفاوت معنی داری نسبت به گروه پلایومتریک و کنترل دیده شد.
میلر وهمکاران
2006
تاثیر 6 هفته برنامه تمرینی پلایومتریک بر چابکی ورزشکاران
6 هفته و هر هفته 2 جلسه
دو گروه تجربی و شاهد
افزایش معنی داری در بهبود چابکی در گروه پلایومتریک
ذیدن و همکاران
2004
تاثیر تمرین های پلایومتریک بر سرعت و پرش عمودی دانشجویان
8 هفته و هر هفته 2 جلسه
دو گروه تجربی
افزایش معنی داری بر سرعت و پرش عمودی در دو گروه تجربی
کیلی لوک ود
2004
اثر یک دوره برنامه تمرینی پلایومتریک بر سرعت اسکیت بازان مبتدی
4 هفته و هر هفته 2 جلسه
یک گروه تجربی
افزایش معنی دار در زمان پیمودن سرعت 40 متر
رایمر و سیلورت
2000
تاثیر تمرینات پلایومتریک و سرعتی بر سرعت 40 متر دانشجویان پسر
8 هفته و هر هفته 2 جلسه
دو گروه تجربی و یک گروه شاهد
افزایش معنی دار سرعت 40 متر در هر دو گروه تجربی و تفاوت معنی دار در اجرای دوی سرعت بین دو گروه مشاهده شد

2-29. جمع بندی پژوهش
تا به امروز مطالعات زیادی برای یافتن بهترین روش تمرینی برای بهبود توان انفجاری، قدرت عضلانی و چابکی صورت گرفته است، بهره گیری از روش های تمرینی مناسب برای بهبود عوامل حرکتی و جسمانی مرتبط و موثر در ورزش ها دغدغه همیشگی پژوهشگران، مربیان و ورزشکاران بوده است. پژوهشگران بر آن بوده اند که با بهره گیری از روش های مختلف تمرینی، و با دستکاری کردن شدت، مدت، تکرارها، وهله ها و مقدار جلسات تمرینی به مقایسه روش های مختلف بپردازند. به طور کلی در ارتباط با مطالعات داخلی و خارجی مشابه مرتبط با موضوع و یا اهداف تحقیق، می توان دریافت که اکثر محققان به بررسی تاثیر تمرینات پلایومتریک و یا ترکیبی پلایومتریک – قدرتی پرداخته اند. از سوی دیگر نیز میتوان دریافت که مطالعات کمتری در خصوص تمرین ترکیبی پلایومتریک – سرعتی صورت گرفته است. بنابراین با توجه به مطالعات انجام شده در داخل وخارج از کشور و کم بودن پژوهش ها بر روی پسران کاراته کا این موضوع همچنان جای بحث دارد. بنابراین هدف پژوهش حاضر تاثیر یک دوره برنامه تمرین ترکیبی بر قدرت، سرعت، توان و چابکی پسران کاراته کا می باشد.

3-1) مقدمه
در این فصل به تعریف جامعه آماری چگونگی انتخاب نمونه ها، روش اجرایی آزمون ، معرفی ابزارها، وسایل اندازه گیری و روش های آماری مورد استفاده در تجزیه و تحلیل یافته ها اشاره شده است
3-2. جامعه آماری
جامعه آماری این پژوهش را 125 نفر از پسران کاراته کا 14 تا 18 ساله آکادمی

دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید