امکان­سنجی، به گونه کلی به معنای مطالعه و تجزیه و تحلیل شانس موفقیت یک پروژه یا کسب‌وکار می باشد. به بیانی دیگر، هدف از مطالعات امکان­سنجی تعیین اندازه امکان‌پذیری و اجرایی بودن یک پروژه و ثمربخشی آن می باشد ‌این مطالعات معمولا توسط شخص ثالثی خارج از مجموعه سرمایه‌گذاران و شرکای پروژه یا کسب‌وکار صورت می‌گیرد، زیرا در روبرو شدن با فرصت‌های سرمایه‌گذاری، بسیاری از سرمایه‌داران یا علاقه‌مندان به سرمایه‌گذاری ممکن می باشد به شکلی خوشبینانه ، فقط روی مزیت‌ها یا نقاط مثبت متمرکز شوند. انجام مطالعات امکان­سنجی، به ویژه با بهره‌گیری از مشاور خارج از سازمان یا سیستم سرمایه‌گذار(شخص ثالث) ‌این امکان را فراهم می‌آورد که تمام جوانب مثبت و منفی پروژه یا جایگاه سرمایه‌گذاری سنجیده گردد. به بیانی دیگر، تمامی‌ عوامل موثر بر پروژه به دقت مورد مطالعه و کالبد شکافی قرار گرفته، نقاط قوت و ضعف مترتب بر آن بازنگریسته و در نهایت توجیه‌پذیری سرمایه‌گذاری، برآورد می گردد. با عنایت به نکات مذکور، می‌توان گفت که مطالعات امکان‌سنجی، فرآیندی کنترل شده برای مشخص کردن همزمان معضلات و مزایای اجرای یک پروژه یا ورود به یک جایگاه سرمایه‌گذاری می باشد و همراه با توصیف کامل شرایط و برآورد عواید و هزینه‌های انجام آن صورت می‌گیرد. این مطالعات در حکم گام نخست در فرآیند تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران یا مدیران به حساب می‌آید. ‌این به آن معنا می باشد که ‌این مطالعات بایستی در شروع کار با صورت مساله‌ای به نام پیشنهاد سرمایه‌گذاری یا اجرای پروژه انجام گردد. از همین منظر، مطالعات امکان­سنجی بایستی به نحوی انجام گردد که به منزله ابزار تحلیلی، در برگیرنده محدودیت‌ها، توصیه‌هایی برای بهبود و پیشنهادهای عملی در راستای پیشبرد امور باشد. در فرآیند امکان­سنجی عوامل متعددی هست و دسته­بندی­های مختلفی از این عوامل صورت گرفته می باشد از قبیل: عامل­های اقتصادی ، فنی، نیروی انسانی، عملیاتی، زمانی، قانونی، قراردادی و سیاسی. اما ویژگی­های هر پروژه تعیین می­کند که کدام عامل­ها مهمتر هستند.

قبل از اینکه اقدام به ایجاد و پیاده­سازی سیستم RFID گردد بایستی امکان­پذیر بودن آن مطالعه گردد. یعنی اطمینان داشته باشیم که پروژه در محیط­های فنی، اقتصادی و مالی و نیروی انسانی می­تواند فعالیت کند. امکان­پذیری فنی در ارتباط با در دسترس بودن سخت­افزارها، نرم­افزارها و آگاهی از چگونگی توسعه سیستم برای جوابگویی به نیاز کاربران را شامل می­گردد. به عنوان مثال اگر از تجهیزات فنی کاری بخواهیم که تجهیزات قابلیت انجام آن را نداشته باشند و یا اگر افراد نتوانند برای تجهیزات خود نرم­افزار مورد نیاز بخرند یا اجاره کنند با شرایط عدم امکان­پذیری فنی مواجه هستیم. امکان­پذیری اقتصادی و مالی تصریح دارد به قابل قبول بودن هزینه توسعه سیستم، از نظر قوانین عمومی هزینه توسعه سیستم و بکارگیری آن بایستی از سودی که می توان از طریق توسعه سیستم به دست آورد بیشتر نباشد. امکان­پذیری نیروی انسانی در ارتباط با تاثیر افراد بر روی سیستم و بالعکس و تاثیر شیوه­های جدید فناوری بر روی افرادی که قرار می باشد با سیستم کار کنند، بحث می­کند.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

2-13-1- بعد فنی

امکان­سنجی فنی بر پایه طراحی کلی نیازهای سیستم در شرایط نهاده، فرآیند، محصول، حوزه­ها، برنامه­ها و شیوه­های عملکرد صورت می­گیرد. این امر می­تواند در غالب اصطلاحاتی مانند حجم داده­ها، منحنی­ها، فراوانی به روز­رسانی و غیره کیفیت­سنجی گردد و به مقصود ارزیابی اینکه آیا سیستم جدید می­تواند به اندازه کافی اهداف مورد نظر را فراهم آورد یا خیر کیفیت­سنجی گردد. به علاوه امکان­سنجی فنی بدین مقصود انجام می­گیرد تا مشخص گردد که شرکت مورد نظر آیا از نظر سخت­افزاری، نرم­افزاری، تخصص، توانایی مسئولیت رسیدگی و اتمام پروژه را دارا می باشد یا خیر. بهره گیری از فناوری RFID در یک کشور به طرز قابل توجهی به سطح آمادگی فنی شامل عواملی نظیر زیر­ساخت­های سخت­افزاری و نرم­افزاری بستگی دارد. همچنین امکان­سنجی فنی اظهار­کننده سنجش این موضوع می باشد که یک سیستم پیشنهاد شده تا چه حدی به خوبی می­تواند معضلات را طی کند و از فرصتهای تعریف شده و شناسایی شده هنگام تعریف هدف بهره می­برد و چگونه نیازهای شناسایی شده در مرحله مطالعه نیازهای توسعه سیستم را جبران می­کند.

 متن فوق تکه ای از این پایان نامه بود

متن کامل