ساختار مالکیت یک شرکت از ابعاد گوناگون قابل توجه می باشد و در وهله اول بر حسب دو متغیر شامل سهامداران درونی یا سهام در اختیار سهامداران داخلی  و سهامداران بیرونی تعریف می گردد. بر این اساس، سهام در اختیار سهامداران نهادی  و دولت از بخش‌های اصلی مالکیت بیرونی شرکت‌ها تعبیر می گردد. سهام در اختیار سهامداران داخلی بیانگر درصدی از سهام در دست سهامداران  می باشد که در تملک مدیران و کارکنان شرکت قرار دارد. سهام تحت مالکیت سهامداران نهادی به درصدی از سهام شرکت تصریح می کند که در تملک سرمایه‌گذاران نهادی و حقوقی می باشد(سرین[1] و همکاران، 2000).

1-1-1-1                 انواع ساختار مالکیت

ﻣﺸﺎﺑﻪ ﭘﮋوهش ﻛﻮﻣﺎر[2](2003) و ﻧﻤﺎزی و ﻛﺮﻣﺎﻧﻲ (1387) ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺳﻬﺎﻣﺪاران از ﻃﺮﻳﻖ ، ﭼﻬﺎر ﻣﺘﻐﻴﺮ مالکیت ﺧﺎرﺟﻲ،  ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ ﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻲ ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ شرکتی و  ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ ﻧﻬﺎدی اﻧﺪازه ﻣﻲ ﮔﻴﺮی ﺷﻮد.

  • مالکیت خارجی
  • شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ﺑﺮاﺑﺮ درﺻﺪ ﺳﻬﺎم ﻧﮕﻬﺪاری ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﺧﺎرﺟﻴ‌ﻬﺎ از ﻛﻞ ﺳﻬﺎم ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺷﺮﻛﺖ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺷﺮﻛﺎی ﺧﺎرﺟﻲ، موسسه‌های ﻣﺎﻟﻲ ﺧﺎرﺟﻲ،  ملیت‌های ﺧﺎرﺟﻲ و ﻏﻴﺮﻣﻘﻴﻤﻬﺎی اﻳﺮان اﺳﺖ. اﻳﻦ ﻣﺘﻐﻴﺮ در پژوهش‌های  کومار (2003)، هارت[3] و لیزال[4] (2006) و ﻧﻤﺎزی و ﻛﺮﻣﺎﻧﻲ (1387) ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺑﻪ ﻛﺎر رفته اﺳﺖ.  ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻧﺒﻮد ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ ﺧﺎرﺟﻲ ﻋﻤﺪه در ﺷﺮﻛﺘ‌ﻬﺎی ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ و در  ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﺪم اﻣﻜﺎن اراﺋﻪ ﻳﻚ اﻟﮕﻮی ﻣﻌﺘﺒﺮ، ﻣﺸﺎﺑﻪ ﻧﻤﺎزی و ﻛﺮﻣﺎﻧﻲ در ﻣﻮرد اﻳﻦ ﻧﻮع ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ، آزﻣﻮﻧﻲ اﻧﺠﺎم ﻧﺸﺪه اﺳﺖ و ﻧﻈﺮی اراﺋﻪ ﻧﻤﻲﺷﻮد.

[1] crein

[2] kumar

[3] hart

[4] lizal

 متن فوق تکه ای از این پایان نامه بود

 thesis

 متن کامل پایان نامه